|
Reisverslag
 Vrijdag 19 augustus - dag 1Vandaag is de dag; we gaan op vakantie! Om 5.15 uur staan we op en rond 6.30 uur worden we opgehaald door pa en ma die ons even naar Den Bosch brengen. Eindelijk vakantie en dan nog vroeg opstaan... ;-) Om 7.00 uur vertrekt onze trein richting Schiphol. We hebben geen vertraging dus mooi op tijd in vertrekhal 2. We vertrekken met 17 personen, waarvan 4 personen een landarrangement hebben geboekt. De KLM-vlucht verloopt erg soepel (weinig turbulentie) en aangezien we een overdaad aan films en muziek tot onze beschikking hebben vervelen we ons zeker niet. De uurtjes vliegen letterlijk voorbij en voordat we het in de gaten hebben wordt de landing alweer ingezet. Op het vliegveld ontmoeten we Heidi, onze reisleidster. Nadat iedereen voorzien is van de basisinformatie, wisselen we al direct 500 euro om in Keniaanse Shillingen. Pinautomaten zijn zeer schaars in Afrika en (bijna) alle betalingen worden met cash geld gedaan. Zelfs je Visa biedt zelden uitkomst. Het is vrij druk bij de wisselkantoren en ruim 3 kwartier later heeft iedereen voldoende geld en lopen we naar onze truck, die tegenover het vliegveld geparkeerd staat. Wanneer we instappen kijken we nieuwsgierig om ons heen; dit wordt de truck die ons de komende 3 weken overal naar toe zal brengen. Aangezien de truck geen normale stoelen heeft, maar twee lange banken (iedereen zit dus tegenover elkaar), hebben we direct gelegenheid voor de eerste gesprekken. Intussen rijden we het centrum van Nairobi uit, op weg naar onze eerste overnachtingsplaats. Rond 21.00 uur arriveren we bij hotel Silver Springs en iedereen ontvangt de sleutel van zijn kamer. Na het inchecken is er in de lobby een uitgebreide kennismaking met de groep. We krijgen te horen wat ons de komende 3 weken te wachten staat, wat de gebruiken zijn in Kenia en Tanzania en waar we op moeten letten. Zaterdag 20 augustus - dag 2Rond 6.15 loopt de wekker af en is het alweer tijd om op te staan. Het is behoorlijk fris in Nairobi (niet echt het idee dat wij hebben bij Afrika). Na het ontbijt is het om 8.00 uur tijd om te vertrekken. De reis gaat beginnen! We rijden door de buitenwijken van Nairobi richting Mt. Kenya. De buitenwijken van Nairobi zijn behoorlijk smerig en overal lopen er mensen en kinderen rond. Ondanks de eerste, wat grauwe indruk, lopen alle kinderen blij zwaaiend achter de truck aan. Een prachtig gezicht!   Iedereen geniet van het landschap, dat zo ontzettend anders is dan in Nederland. Na deze eerste reis van 4 uur arriveren we bij de campground aan de voet van Mt. Kenya. Aangezien niet iedereen evenveel kampeerervaring heeft, wordt eenmaal uitgelegd hoe de tentjes opgezet moeten worden. Nadat iedereen zijn/haar tentje heeft opgezet is er tijd om even te relaxen. Op de campground lopen overal bavianen rond, dus grijpen de meeste personen direct naar de camera, dat overigens een zeer belangrijk bezit is tijdens deze vakantie. Een rondreis door deze landen leent zich bij uitstek om veel foto's te maken. Dat de meeste dit van plan zijn is wel te zien aan de luxe camera's en objectieven die iedereen bij zich heeft. Dat belooft wat! Na de lunch is er de mogelijkheid om met een 2 of 4 uur durende wandeling mee te gaan. Een lokale gids legt alles uit op het gebied van flora en fauna dat er te vinden is rondom de campground. Tijdens de wandeling zien we diverse vogels, planten en sporen. Na deze wandeling, die uiteindelijk 3 uur heeft geduurd, gaan we terug naar de campground. 's Avonds genieten we weervan de kookkunsten van Henry, onze eigen kok. Het is nog even wennen aan het ritueel van handen wassen: eerst met zeep, dan in de Dettol en vervolgens met gekookt water afspoelen. We gebruiken uit hygiënisch oogpunt geen hand- en theedoeken. Aangezien we continu rondreizen, kunnen deze niet goed drogen en zouden ze een bron van infectie zijn. Voor het afwassen gelden dezelfde regels. Alles eerst met water en zeep wassen, in de dettol spoelen en daarna schoonspoelen met schoon water. Voor het drogen van de vaat is het 'wapperen' uitgevonden. Nadat alles 'drooggewapperd' is, is het tijd voor een warme douche. Daarna zoekt iedereen zijn tent op. De eerste indrukken van Afrika zijn binnen...
Zondag 21 augustus - dag 3
Na een lunch aan de Ewaso Ng'iro rivier brengen we een bezoek aan een Samburu dorp. Een zeer interessante middag waarin we veel te weten komen over deze bevolkingsgroep. Na een welkomstdans krijgen we een korte uitleg over het leven van de Samburu van een van de vrouwen uit het dorp. Daarna bezoeken we het schooltje en krijgen we te zien hoe de Samburu bloed aftappen van een kalf. Dit wil in eerste instantie niet lukken waarop wij het zielig vinden voor het beest en verder gaan naar een demonstatie 'vuur maken'. De mannen laten het er echter niet bij zitten en komen opnieuw aanzetten met een ander kalf om het nogmaals te proberen. Dit maal lukt het wel en wordt er een flinke hoeveelheid bloed afgetapt. De man die het opvangt laat ons ook nog even zien dat hij het erg lekker vindt door flink wat achterover te slaan. Proost! Na het bezoek aan dit Samburu dorp, rijden we een stuk verderop het Samburu National Park binnen. Na vijf minuten zien we onze eerste giraffen, zebra's en in de verte olifanten. Iedereen is meteen al laaiend enthousiast, niet wetend dat de reis nog beter gaat worden...! Onze eerste game-drive is begonnen! Na ongeveer een uurtje game-driven, zien we een kudde olifanten op ons af komen. Wamai zet de truck stil en we kijken allemaal met ingehouden adem naar deze gigantische beesten. Wat geweldig en zo ontzettend dichtbij! Ze komen tot op een meter van onze truck, betere close-ups kun je niet maken. Waar heeft iedereen die 300 en 400 mm lenzen voor nodig? Zelfs Heidi, onze reisleidster heeft ze nog nooit van zo dichtbij gezien. We vervolgen onze weg richting de campground.   Bloed aftappen én opdrinken door de Samburu   Olifanten op slechts één meter afstand van onze truck en kamperen in de bush. Net voordat we de campground bereiken zien we een jeep ergens stoppen. We rijden er ook naar toe, nieuwsgierig naar wat we nu aan zullen treffen. Op ongeveer 4 meter van onze truck liggen een drietal leeuwen. Ze laten zich gewillig fotograferen en hangen een beetje lui rond. Jee, wat een indrukken zo op de eerste dag in een nationaal park! Als het de hele reis zo doorgaat... We komen door al deze geweldige ervaringen iets te laat aan op de campground. Het wordt al donker en we moeten onze tenten nog opzetten. Aangezien we midden tussen het wild kamperen, moeten we de tenten allemaal dicht bij elkaar zetten, met maximaal een halve meter tussen elke tent. Spannend zo'n eerste nacht. Wat zullen we vannacht om onze tent horen lopen; hyena's, olifanten, leeuwen? Na een heerlijk diner van Henry gaat iedereen ietwat opgelaten naar bed...
Maandag 22 augustus - dag 4We staan vandaag ontzettend vroeg op (5.30 uur), zodat we voor de brunch nog een game-drive kunnen doen. Iedereen is de nacht goed doorgekomen, hoewel er waarschijnlijk wel een olifant op onze campground bij de rivier is geweest. Een rare ervaring wanneer je dieren hoort lopen, zonder dat je weet waar ze precies zijn. Onze ochtend game-drive is iets minder spectaculair dan die van de dag ervoor. Maar toch absoluut de moeite waard.   De eerste cheeta's en heel veel giraffen.... en meer! We hebben drie cheetah's gezien en een stuk gevolgd. Wat een prachtige dieren! Rond 10.30 uur komen we terug op de campground en heeft Henry weer een heerlijke maaltijd klaar. Na de lunch lopen we naar de lodge die redelijk dicht bij onze campground ligt. Raar idee dat je hier rondloopt, terwijl er achter elke struik een leeuw tevoorschijn kan komen. Bij de lodge kunnen we genieten van een frisse duik in het zwembad en hebben we de gelegenheid onze batterijen op te laden. Bijna iedereen fotografeert digitaal, dus alle stopcontacten in de lodge worden goed benut. 's Middags rond 15.30 uur hebben we opnieuw een game-drive. Een aantal mensen uit de groep kiest ervoor om bij het zwembad even van de rust te blijven genieten. De rest stapt gewapend met foto- en filmcamera's weer de truck in. Naast de vele soorten antilopes, vogels, giraffes en de cheetah's was het meest geweldige dat we tijdens deze game-drive hebben gezien, toch wel de ontmoeting tussen een groep olifanten en leeuwen aan de oever van de rivier. Beide partijen bestaan uit ongeveer 7 dieren. De olifanten beginnen zich meteen te groeperen als ze de leeuwen in de gaten krijgen; de grootsten voorop en in de achterlinie de kleintjes. De leeuwen zijn iets trager en merken de olifanten pas op, op het moment dat deze al in defensieve houden staan. Helaas beseffen de leeuwen dat de olifanten geen partij voor hun zijn en laten ze de olifanten passeren. Een spannende wildlife-actie zit er niet in. Als we rond 18.30 uur weer op de campground aan komen, is Henry alweer met het eten bezig. Deze avond zitten we nog lang na te praten, voordat we weer een broeierige nacht tegemoet gaan.
Dinsdag 23 augustus - dag 5Vandaag kunnen we iets langer slapen; een kwartier om precies te zijn. Alle tassen worden ingepakt en na het ontbijt worden alle tenten afgebroken. Ongeveer tegelijkertijd met Henry hebben we alles opgeruimd en kunnen we om ongeveer 8.00 uur beginnen aan onze laatste game-drive in Samburu National Park. Net als gisterochtend is er ook deze ochtend weinig wildlife te zien. De gamedrive is ook iets korter dan gepland, vanwege heftige darmklachten van een van onze reisgenoten. Wamai krijgt de opdracht om zo snel mogelijk naar de uitgang van het park te rijden. Gelukkig arriveren we net op tijd bij de toiletten en blijft de koektrommel ongebruikt ;-) Na deze sanitaire stop beginnen we aan de lange reis naar de Thompson Falls. Iedereen begint inmiddels sterke 'zwaai-spieren' te ontwikkelen. Overal waar je kijkt langs de weg en in de dorpjes zwaaien de kinderen naar ons. De volwassenen zijn iets bescheidener, maar zwaaien lachend terug als wij ook hun hartelijk begroeten. We stoppen weer bij dezelfde souvenir-shop als op de heenreis en onderhandelen een tijdlang over een ebbenhouten beeld van een Maasai-vrouw. Het lijkt erop dat we het niet eens zullen worden over de prijs, maar ook de 'weglooptruck' blijkt hier te werken. Een paar duizend shilling armer, maar een souvenir rijker stappen we de truck weer in, op weg naar het groene deel van Kenia. De reden waarom het in dit deel van Kenia wel groen is, wordt ons al snel duidelijk. Binnen de korste keren begint het te regenen en moeten we zelfs stoppen om de flappen aan de zijkant van de truck dicht te doen. Helaas, geen uitzicht meer.   Bij de lodges rond de Thompson Falls groeien prachtige bloemen. Rond 17.00 uur komen we aan bij de Thompson Fall Lodge. We hebben een mooie kamer met open haard en een badkamer met bad. We zijn blij met de douche, maar moeten eerst iemand van de receptie erbij halen, voordat we door hebben hoe we warm water kunnen krijgen. We zijn weer lekker schoon en laten we maar zeggen dat we voor Afrikaanse begrippen heerlijk hebben gedouched. Rond 20.00 uur staat er een buffet voor ons klaar in het restaurant, maar aangezien de stroom uitvalt in onze lodges, is de weg naar het restaurant voor sommigen een beetje moeilijk te vinden. Uiteindelijk genieten we van een goede maaltijd, maar iedereen is het erover eens dat de maaltijden van Henry toch een stuk lekkerder zijn. Als we 's avonds na een gezellige avond in het café op onze kamer terug komen, brandt de open haard nog een beetje. Alle batterijen worden weer opgeladen en we genieten voor het eerst sinds drie nachten weer van een heerlijk bed.
Woensdag 24 augustus - dag 6Vanochtend hebben we heerlijk uitgeslapen tot 7.00 uur. We raken al gewend aan het vroege opstaan en dan is tot 7.00 uur in je bed blijven liggen toch wel een luxe. We lopen na het ontbijt naar het uitzichtpunt op de Thompson Falls. Het blijft toch altijd erg indrukwekkend hoeveel water er in zo'n korte tijd naar beneden kan donderen. Rond half negen vertrekken we en na zo'n twee uur rijden arriveren we in Nakuru. Samen met Jan en Anneth gaan we op zoek naar Dollars en Shillings en vervolgens een betrouwbaar uitziend 'restaurant' voor een snelle lunch. In Nakuru vinden we nog even de gelegenheid om via een internetcafé het thuisfront te laten weten dat we goed zijn aangekomen en dat we intussen al heel wat ervaringen rijker zijn. Rond 12.45 uur zijn we terug bij de truck, waar het zwart ziet van de straatverkopers. We kopen enkele souveniers en rond 13.30 uur gaan we richting Lake Nakuru National Park. Het national park ligt op nog geen half uur rijden van de stad. Bij aankomst op de campground zien we de roze gloed van de flamingo's al op het water. Eénderde van de wereld populatie aan flamingo's is hier te vinden!   Kamperen bij Lake Nakuru met zijn duizenden flamingo's. Nadat we de tenten hebben opgezet beginnen we aan onze eerste game-drive in Lake Nakuru National Park. Onderweg zien we de eerste groepen buffels en neushoorns. Wat een geweldige kolossale prehistorische dieren zijn dat zeg! We mogen de truck even uit aan de rand van het meer. Helaas hebben de flamingo's het niet zo op toeristen en lopen ze een stuk verder het water in. We vervolgen onze route en komen uiteindelijk boven op een berg uit, waar we genieten van een schitterend uitzicht over Lake Nakuru. De buffels zijn nog slechts stipjes in de verte en de flamingo's zijn niet meer van elkaar te onderscheiden. Alleen de roze gloed over het water, gevormd door de miljoenen flamingo's, is zichtbaar. Helaas is het weer gaan regenen en moeten we het avondeten nuttigen in de truck. Na het eten stopt het met regenen en kunnen we aan het kampvuur verder kletsen. Rond 22.00 uur ligt iedereen in zijn tent.
Donderdag 25 augustus - dag 7Vandaag staan we om 6.00 uur op. Henry heeft om 6.30 uur een licht ontbijt klaar en rond 7.00 uur zitten we alweer in de truck voor de ochtend game-drive. We gaan op zoek naar een luipaard, aangezien dit dier bij iedereen op nummer 1 staat van nog te spotten dieren. Het eerste uur zien we niet veel en zeker geen luipaarden. Wanneer we op de lager gelegen vlakte komen, zien we eerst twee neushoorns met een jong. Verderop zien we een aantal jeeps stil staan. We rijden er ook naar toe en zien een groep leeuwen liggen. Eén mannetje, drie vrouwtjes en drie welpjes. Het mannetje kijkt ons even doordringend aan, maar sluit al snel zijn ogen om van het ochtend zonnetje te genieten. We krijgen ruimschoots de gelenheid om geweldige foto's te schieten aangezien de leeuwen maar een meter of tien van de truck liggen. Vooral het mannetje met zijn grote bos manen maakt veel indruk op iedereen.   Diverse neushoorns en kraanvogels het park. Na de leeuwen volgen nog meer neushoorns, giraffes, buffels etc. Zelfs de enorme hoeveelheden zebra's zijn voor ons bijna alledaagse kost geworden, net als de vele impala's, gazelles en flamingo's. Rond 11.00 uur komen we terug op de campground. Na de lunch, die prettig wordt verstoord door een groep spelende apen, is het tijd om te vertrekken.   Onderweg naar de Kerio Valley. Tijd voor een sanitaire stop. De tenten worden weer afgebroken en rond 12.00 uur vertrekken we richting de Kerio Valley, die onderdeel uitmaakt van de zeer groene Rift Valley. 's Middags rond 16.15 uur komen we aan bij ons volgende logeer-adres. We zetten de tenten op in de buurt van de boerderij van Emanuel. We hebben hier eindelijk wat tijd om te ontspannen en genieten van het geweldige uitzicht. Er zijn hier heerlijke warme douches en 's avonds na het eten wordt er nog menig 'Tusker' genuttigd.
Vrijdag 26 augustus - dag 8Eindelijk weer een keertje bij kunnen slapen. Vandaag hoeven we pas om 7.15 uur op te staan. Dat doet een mens goed! We maken ons klaar voor de drie uur durende wandeling met Emanuel. Emanuel geeft ons uitleg over diverse planten, dieren en gewoontes die in de streek voorkomen. Een leuke wandeling in de enorm groene en bergachtige omgeving. Rond 12.00 uur zijn we terug op de campground. Tot 15.00 uur hebben we tijd om te relaxen en de vele Sudoku-puzzle-boekjes worden tevoorschijn gehaald.   De tentjes opgezet met prachtig uit op de Kerio Vallei. 's Middags op bezoek bij Emanuel. Om 15.00 uur neemt Emanuel ons mee naar zijn boerderij. Erg indrukwekkend om te zien hoe deze man alles heeft opgebouwd vanaf niets. Hij is ontzettend trots op zijn badkamer: een douchekop die boven het toilet hangt met stromend water. Over alles is nagedacht en hij toont ons ook trots de spaarlampen die hij van een Nederlands stel heeft ontvangen. Zijn maïs staat er ook ontzettend mooi bij. Sneu voor de buurman, waarvan de maïs er maar miezerig bij staat. De rest van de middag genieten we van de rust bij onze tent. Na het avondeten gaat bijna iedereen over op de Smirnoff Ice, die je hier voor een paar kwartjes kunt kopen... We leren het zeer bekende afrikaanse lied 'Jambo' en zingen het 's avonds laat nog tijdens de polonaise in de bar.
Zaterdag 27 augustus - dag 9Het is weer over met uitslapen. De wekker gaat weer als vanouds om een uur of 6.00. Snel de tas inpakken en om 7.00 heeft Henry weer een heerlijk ontbijt klaar staan. Na het ontbijt genieten we van een prachtige zonsopkomst en breken we de tenten weer af. We nemen afscheid van Emanuel en zijn broers en vertrekken richting Eldoret. Eldoret is een redelijk grote stad waar Henry inkopen kan gaan doen, aangezien we bijna door onze voedselvoorraad heen zijn.   De lokale markt van Eldoret en daarna een lunch midden in een theeplantage. Samen met Jan en Anneth gaan we Eldoret verkennen; een modderige stad. We belanden uiteindelijk op een lokale markt. De mensen in de fruitkraam willen niet op de foto, maar opeens komt Henry achter de kraam vandaan. Het feit dat wij Henry kennen, verandert blijkbaar alles. We mogen foto's nemen en worden zelfs uitgenodigd achter de kraam te komen staan. Het blijken ontzettend aardige mensen te zijn, die eerst toch even de kat uit de boom wilden kijken. We zijn iets te vroeg bij de truck terug, maar aangezien deze bij een zeer grote supermarkt geparkeerd staat, wordt er van de gelegenheid gretig gebruik gemaakt om koekjes, chips, chocola en drinken in te slaan. Ook de toiletten worden veelvuldig bezocht. We vertrekken rond 11.15 uur weer en na ruim een uur rijden is het tijd om de lunch klaar te maken. Wamai stopt de truck bij een picknick plaats midden op een theeplantage. Wat nieuwsgierige kinderen komen op ons af en Heidi weet een local te vinden die ons uitleg geeft over hoe thee wordt geproduceerd. Daarna hebben we nog de gelegenheid om foto's te maken. Na de lunch hebben we nog de nodige uurtjes te gaan. Onderweg passeren we wederom alleen maar zwaaiende kinderen. Allemaal zien ze er even schattig uit... De wereld ziet er hier wel heel anders uit dan bij ons in het rijke Nederland. Mensen leven hier echt in armoede. Het enige dat ze hebben is een klein hutje waar ze vaak met een groot gezin in wonen. Soms zijn deze hutjes van steen, maar meestal van plastic afval en golfplaten. Ze moeten rondkomen van gemiddeld een dollar per dag. Echt onbegrijpelijk. Om 16.00 uur arriveren we in Kisii. Kisii is alles behalve een vriendelijk ogende stad. Midden in het centrum vind je een enorme stinkende vuilnisbelt en mensen met kleine kraampjes die vanalles en nog wat proberen te verkopen. We voelen ons hier niet echt op ons gemak. We stoppen bij een restaurant, waar we ons dinerkeuze alvast doorgeven voor de avond. 's Avonds na het eten wordt ons aangeraden, met het oog op onze veiligheid, een taxi terug te nemen naar de missiepost, waar we overnachten. Ik weet niet wat veiliger zou zijn geweest; wandelen of onze taxi-rit. Wanneer de 'taxi-chauffeur' met dubbele tong spreekt, de auto aangeduwd moet worden om te kunnen starten en de chauffeur zijn hand uit moet steken alszijnde een richtingaanwijzer... tja... 's Avonds levert iedereen weer geld in bij Heidi, aangezien we morgen de grens met Tanzania oversteken en er binnen een straal van drie uur rijden geen bank in de buurt is. Geld wisselen doen we voor deze ene keer op een minder officiële manier.
Zondag 28 augustus - dag 10We zijn blij dat we de afgelopen nacht in de missiepost hebben kunnen overnachten, aangezien het de helft van de nacht geregend heeft. Deze ochtend dus geen tenten afbreken, maar gewoon een lekkere warme douche nemen en rustig alles inpakken. Jan en Anneth hadden echter wat problemen met hun wekker en stonden om 02.00 uur gedoucht en gepakt , klaar voor vertrek... Oeps! Om 7.00 uur zit iedereen, inclusief Jan en Anneth, te genieten van een lekker ontbijt. Om 7.30 uur laten we Kisii achter ons. Na een half uur rijden komen we bij een zeepsteenwerkplaats aan. De zeepsteen wordt in de heuvels bij Kisii gevonden.   Met zeer eenvoudig gereedschap wordt in Kisii de zeepsteen bewerkt. Rond de werkplaats wemelde het van de kinderen, die maar wat graag poseerden voor de camera. De ruwe brokken zeepsteen worden eerst in een kuil met water gelegd, zodat de steen week wordt en gemakkelijker te bewerken is. Na een rondleiding krijgen we de gelegenheid om zeepsteenprodukten te kopen in het naastgelegen winkeltje. Intussen hebben 'wij blanken' heel wat bekijks gekregen van de lokale kinderen. Deze vinden het geweldig om gefotografeerd te worden, mede omdat je met een digitale camera meteen het eindresultaat kunt laten zien. Rond het middaguur bereiken we het tankstation, waar we onze euro's, dollars en Keniaanse shillingen om gaan wisselen voor Tanzaniaanse shillingen. Vervolgens rijden we naar de grens waar onze paspoorten afgestempeld worden. We bevinden ons nu in Tanzania. Het landschap is iets veranderd; we zien talloze 'kopjes' in het landschap en ook de huizen zien er iets anders uit. Zelfs de wegen lijken beter dan in Kenia, maar dat blijkt maar van korte duur. Na een drie kwartier rijden horen we een gigantische knal. Iedereen schrikt op en de truck wordt meteen stil gezet langs de kant van de weg. Het is onze eerste lekke band in een reeks van vier. In plaats van een gevarendriehoek legt Henry takken op de weg, die ervoor moeten zorgen dat naderende automobilisten naar de andere weghelft uitwijken. Het blijkt te werken! We maken meteen maar van de gelegenheid gebruik om onze lunchpakketten langs de kant van de weg te nuttigen. Op deze manier lopen we geen vertraging op. Wamai en Henry blijken ervaren bandenwisselaars te zijn en al snel zijn we weer op weg. We arriveren rond 16.00 uur in Speke Bay. Een vrij luxe complex met een aantal schitterende appartementen. Op Jeroen en Leonore na, kiest iedereen ervoor om toch in de tent te overnachten. De douches en toiletten zijn hier geweldig, alleen treffen we het niet wat de visvliegjes aangaat. Slechts een paar maal per jaar komen deze visvliegjes aan land om te paren. Normaal gesproken vliegen ze na de daad terug naar het meer, maar aangezien de wind gedraaid is en te krachtig is voor de vliegjes om er tegen in te vliegen, blijven ze allemaal boven het vaste land hangen. Na zonsondergang storten ze zich met miljoenen op het licht van de lantaarns langs het pad, bij de toiletten en bij de bar. Een tip van de eigenaresse (een Nederlandse overigens), houd alle deuren gesloten en doe pas je zaklantaarn aan, als je je tent dichtgeritst heb. Dit advies zullen we met alle plezier opvolgen. Na de rondleiding zetten we de tenten op en genieten we van een heerlijke vrije namiddag. 's Avonds maakt Henry iets vroeger dan normaal (in verband met de visvliegjes) het avondeten klaar en na het avondeten kletsen we gezellig verder in de bar van de lodge.
Maandag 29 augustus - dag 11Vandaag zijn we vrij om te doen wat we willen. Iedereen heeft er voor gekozen om met een bootje naar een nabij gelegen vissersdorpje te gaan. Om 10.00 uur vertrekken we. We blijken iets zwaarder te zijn dan gedacht en de roeiers van alle 3 de boten zijn dan ook nodig om één boot het water in te trekken.     De lodges van Speke Bay en daarnaast het boottochtje naar het vissersdorp. Vanwege bilharzia is ons ten zeerste afgeraden om in aanraking te komen met dit water. We voelen ons daarom toch wel enigszins opgelaten, nu de mannen tot het uiterste moeten gaan om alle 3 de boten drijvende te krijgen. Eenmaal in het vissersdorpje aangekomen, wordt het ritueel herhaald. Alle boten worden een voor een aan wal getrokken, zodat wij met droge voeten het vaste land kunnen betreden. We schrikken van de enorme armoede die in dit dorpje heerst. De kinderen zien er erg vies maar zien er toch ook heel aandoenlijk uit. Iedereen heeft binnen no time een kind aan elke hand. Tijdens de gehele excursie is het ook onmogelijk om je handen vrij te houden. Na een uurtje varen we terug. Henry is alweer met de lunch begonnen als we terug komen en na de lunch hebben we echt een hele middag vrij. Aangezien de afgelopen dagen behoorlijk vermoeiend waren, zoekt iedereen een plekje in de schaduw bij zijn of haar tent. In de namiddag proberen we nog een visarend vast te leggen. In een boom vlakbij de campground zitten twee volwassen visarenden met twee jongen. Door het hoge gras komen we steeds een stuk dichterbij. Geweldige dieren! Als we teruglopen schiet er nog een slang voorbij en vinden we nog een pootafdruk van een nijlpaard. Hmmm, die beesten komen wel erg dicht bij onze tenten... 's Avonds na het avondeten drinken we met z'n allen nog een borrel in de bar en worden de laatste batterijen nog opgeladen. Rond 22.30 uur is het voor de meesten weer tijd om te gaan slapen.
Dinsdag 30 augustus - dag 12Rond 7.45 uur worden we wakker en kunnen we voorlopig voor het laatst genieten van een schone frisse douche. Om 10.00 uur vertrekken we richting Serengeti National Park. Na drie kwartier rijden komen we aan bij de ingang van het park. Nou ja park..., de oppervlakte bedraagt ongeveer 15.000 km2(!). We genieten de hele dag van al het wild dat rond loopt in dit park, waaronder veel zebras, gnoes en een stel leeuwen die vlak langs de weg liggen.   Veel.....heel veel wild in Serengeti NP. Na een tussenstop bij de lodge waar Jeroen's ballonvaart wordt geregeld, rijden we verder naar de campsite. Hier wisselt Wamai voor de tweede maal een lekke band, die kort daarvoor geklapt was. 's Avonds blijven we niet lang buiten zitten, aangezien de wind flink aanhaalt. Net voordat we de tenten inkruipen zien we de ogen van hyenas vlak achter onze tenten. We kamperen nu meer dan ooit midden tussen het wild. 's Nachts wordt bijna iedereen wakker van een brullende leeuw, die niet ver van de campsite van zich laat horen. Erg indrukwekkend...
Woensdag 31 augustus - dag 13Vroeg uit de veren vandaag! De wekker loopt om 5.45 uur af. Het kleine ontbijt is om 6.00 uur en om 6.30 uur zijn we onderweg. Onze eerste ochtend game-drive in Serengeti National Park. Iedereen is warm aangekleed want het is behoorlijk fris! Jeroen en Heidi zijn er niet bij, zij zijn om 5.00 uur al opgehaald voor de ballonvaart. Al snel zien we twee luchtballonnen in de lucht. In een ervan zitten Jeroen en Heidi te genieten van het uitzicht vanuit de lucht. Wij genieten van het uitzicht vanuit de truck; ook absoluut de moeite waard! Naast de bijna alledaagse dieren als zebras, gazelles en gnoes zien we ook enkele leeuwen, een cheetah en nijlpaarden. Rond half 11 pikken we Heidi en Jeroen weer op en gaan we terug naar de campground waar Henry de lunch alweer klaar heeft staan. Tot 13.00 uur hebben we tijd om te relaxen. Het zonnetje doet zijn best om ons alle warmte te geven die hij bezit. Een plekje in de schaduw is dan ook geen overbodige luxe. Om 13.00 uur vertrekken we naar het bezoekerscentrum midden in de Serengeti. Dit is een informatiecentrum (half overdekt, half in de openlucht) waar onder andere de grote migratie toegelicht wordt. Na dit bezoek beginnen we aan onze middag game-drive. Het dier dat nog steeds het hoogst op ieders verlanglijstje staat is het luipaard.     Serengeti in vogelvlucht.... Het lijkt wel of onze gebeden worden verhoord want we zien er zelfs twee in een boom liggen. Behalve dat ze zich zo nu en dan een keer omdraaien, zit er verder weinig beweging in. Helaas, maar ja, je kunt ook niet alles hebben. Als klap op de vuurpijl zien we echter nog twee leeuwen die op honeymoon zijn, oftewel die om het kwartier aan het paren zijn. Vooral het gebrul op het hoogtepunt van de daad is erg indrukwekkend om te horen. Echt zachtzinnig gaat het er in ieder geval niet aan toe! En dat allemaal op slechts een meter of 5 van de truck! Als we weer aanstalten maken om verder te gaan begint het hele verhaal weer van voren af aan. We blijven nog maar even om dit spektakel nogmaals te kunnen zien. Dit maak je echt niet gauw weer mee! Op weg naar de lodge vanwaar we de zonsondergang perfect kunnen zien, zien we ook nog een serval. Onze dag kan echt niet meer stuk, wat een geweldige dag!
Donderdag 1 september - dag 14 Om 8.00 uur vertrekken we voor onze laatste game-drive in Serengeti National Park. We zien nogmaals 2 luipaarden en na een lange stoffige weg rijden we het park uit. We stoppen nog even bij een uitkijkpunt, waar een schitterend uitzicht op ons ligt te wachten. Kilometers vlakte strekken zich voor ons uit. Wat een gigantisch landschap!We rijden vervolgens uren over slecht begaanbare wegen en dit resulteert in de derde lekke band. We maken weer van de gelegenheid gebruik om tijdens het wisselen van de band onze lunch te nuttigen zodat we geen tijd verliezen. We stoppen nog even bij een museum in de Olduvai Gorge, waar de oudste menselijk resten volgens de geschiedenis zijn gevonden. Daarna rijden we door naar een Maasai-dorp, waar we al zingend worden verwelkomd. De enige reden dat we zo vriendelijk worden onthaald, lijkt wel omdat ze alleen geïnteresseerd zijn ons armbandjes te verkopen. Een 'gesprek' met de locals blijkt er hier helaas niet in te zitten. We vervolgen onze weg via de Ngorongoro krater naar Karatu, waar we de komende twee nachten zullen verblijven. We slapen weer in een normaal bed en we kunnen weer genieten van een heerlijke warme douche! 's Avonds eten we met de hele groep bij restaurant Bytes.
Vrijdag 2 september - dag 15Vandaag eindelijk het langverwachte bezoek aan de beroemde Ngorongoro krater! Voordat we aan het ontbijt beginnen verzamelen we ons voor de deur van Jeroen en Leonore. Jeroen viert vandaag zijn verjaardag. Om 7.00 staan we met z'n allen 'Lang zal hij leven' te zingen voor een verbaasde Jeroen. Zelfs een feestmuts bij het ontbijt ontbreekt er niet aan. Na het ontbijt is het tijd om in 3 jeeps richting de krater te vertrekken. We hebben een goeie gids, hij spreekt goed Engels, weet veel te vertellen en is in het bezit van zowel een radio als een mobiele telefoon. Dit blijkt later ontzettend handig om het wild op te sporen! Verder heeft onze jeep 3 luiken, zodat iedereen genoeg ruimte heeft om straks het wild goed te kunnen zien. Het weer ziet er in eerste instantie niet veelbelovend uit, maar onze gids c.q. chauffeur verzekert ons dat het weer straks in de krater stralend zal zijn. Hij krijgt gelijk. De krater wordt niet voor niets beschouwd als een wereldwonder, want in dit overweldigende landschap leven uitzonderlijk veel dieren. Deze 24 kilometer brede krater is ontstaan na een vulkaanuitbarsting. We dalen de steile kraterwand af en eenmaal beneden op de kraterbodem is de rust die deze beschermde plek uitstraalt opvallend. We genieten meteen al van een groep olifanten, die een boom aan het plunderen is. Na de olifanten zien we een groep leeuwen die een jachtpoging doen op een groep zebra's, maar uiteindelijk blijkbaar toch niet zo'n honger heeft. De jacht wordt afgeblazen. We vervolgen onze weg en zien langzaam twee warthogs op ons afkomen. Ze naderen de jeep tot op een meter of 3! Van zo dichtbij hebben we ze nog niet gezien! Daarna lijkt alles ontzettend snel te gaan; van de warthogs gaan we naar de zebra's en vervolgens naar de leeuwen. Het lijkt wel alsof we in een dierentuin zijn, zoveel verschillende dieren en zo ontzettend dichtbij! De leeuwen liggen op ongeveer 2 meter van de jeep en uit voorzorg doe ik het raampje van de jeep maar dicht. Je weet tenslotte maar nooit... Opeens gaat onze chauffeur er vandoor. We hebben net een minuut of 10 van de leeuwen kunnen genieten en de nodige foto's geschoten. Waarom we er opeens tussenuit spurten? Via de radio heeft Emanuel gehoord dat er een black rhino in de buurt zit, oftewel de zeer zeldzame zwarte neushoorn! Deze staat nog hoog op ons lijstje van te spotten dieren, vandaar dat niemand in de jeep bezwaar heeft de leeuwen te laten voor wat ze zijn.     Enkele hoogtepunten uit de Ngorongorokrater... Op weg naar de neushoorn zien we nog een jakhals in de berm langs de weg liggen. Snel een foto schieten en weer verder. Dan de black rhino: super!! Hij steekt de weg over, vlak voor de inmiddels gearriveerde jeeps. Emanuel heeft dit pas een keer eerder meegemaakt dit jaar! Uiteindelijk zijn we ongeveer 1,5 uur te laat op de lunchplek waar een van de jeeps al een uur heeft gewacht. Helaas hebben zij de zwarte neushoorn niet van zo dichtbij gezien, echt jammer. De lunch nuttigen we op aanraden van Heidi in de jeeps. Zo'n twee jaar geleden was een roofvogel zo brutaal geweest een boterham al vliegend uit iemands hand te eten. De lunch van de vogel bestond echter niet alleen uit een boterham, maar ook de vinger van die persoon. Vrij agressieve beestjes dus.   ... en de 'toetjes'. De zoektocht na de lunch kan de safari van voor de lunch niet overtreffen, althans dat dachten we. We zijn nog maar net onderweg en Emanuel geeft vol gas. 'Do you want to see a kill?' is het enige dat hij vraagt. De kill hebben we net gemist, maar hoe een leeuw een warthog van zijn ingewanden ontdoet kunnen we op de voet volgen. De kop van de leeuw zit helemaal onder het bloed. Twee hyena's hebben ook wel oog voor dit verse stuk vlees, maar de leeuw bijt fel van zich af en gaat er met haar prooi vandoor. Verder hebben we deze dag nog een jacht van een cheetah gezien en natuurlijk veel gazelles, buffels en gnoes. Belachelijk dat dit soort dieren door ons al bijna als niet meer interessant worden beschouwd, maar we hebben er de afgelopen dagen al zoveel van gezien. Rond vier uur 's middags verlaten we de krater. Dit was de laatste keer dat we een gamedrive hebben gemaakt tijdens deze vakantie. En in mijn ogen was dit ook de meest geweldige! Als we 's avonds bij onze lodges terugkomen raken we niet uitgepraat over wat we gezien hebben. Henri heeft bij een lokaal restaurant mogen koken. Vanavond eten we traditioneel Tanzaniaans eten. Niet het meest geweldige voedsel dat we hebben gegeten, maar wel ontzettend leuk om ook de lokale keuken van Tanzania eens geprobeerd te hebben. Als toetje krijgt Jeroen nog een door Henri gemaakte verjaardagstaart, waar we met z'n allen van mogen genieten! 's Avonds gaat de helft van de groep nog een dansje wagen in de lokale disco, maar wij houden het voor gezien. Een beetje bijslapen in een echt bed is voor ons aantrekkelijker.
Zaterdag 3 september - dag 16Om 6.30 uur staan we op en om 7.00 uur zitten we aan het ontbijt. Na het ontbijt spullen inpakken en om 8.00 uur zijn we alweer op weg. We vertrekken richting het dorpje Mto Wa Mbu, waar de lokale bevolking ons verteld over het project dat daar door de ontwikkelingsorganisatie SNV is opgezet. Ook Sawadee draagt bij in dit project, zowel financieel als door het bevorderen van het toerisme in dit dorp. We maken een 3 uur durende wandeling door dit dorp, tussen de bananenplantages door, langs een school, een houtbewerker, een fabriek etc. Overal krijgen we uitleg over hoe de mensen er werken en wat er veranderd is sinds het project hier is begonnen. Het is fijn om te zien dat de mensen het hier goed hebben en dat ze daar zelf verantwoordelijk voor zijn.   Wandeling door Mto Wa Mbu de omliggende bananenplantages. Er wordt midden tussen de bananenbomen een lokale lunch voor ons klaar gemaakt. Hier ontmoeten we de fietsers ook weer. Vijf groepsleden hebben nl. besloten een fietstocht door het Afrikaanse land te maken i.p.v. een wandeling door het dorp. Na de lunch lopen we terug en verlaten we Mto Wa Mbu. Erg leuk en interessant om de lokale bevolking op deze manier te ontmoeten! We gaan op weg naar Moshi, maar we stoppen onderweg nog in Arusha. Hier halen we nieuwe banden voor de truck, aangezien 3 klapbanden voor de nodige schade zorgt. Henry was al richting Arusha vertrokken om daar alvast inkopen te gaan doen. Zijn gezin woont hier ook en aangezien hij heel veel op pad is, was dit het ideale moment om thuis even gedag te zeggen. In Moshi overnachten we weer in een hotel. Het hotel ligt aan een zeer drukke straat waar ze ontzettend van toeteren houden. Op het dakterras genieten we 's avonds van een barbecue, maar iedereen had toch liever een maaltijd van Henry gehad...
Zondag 4 september - dag 17Heel vroeg in de ochtend wordt iedereen gewekt door het ochtendgebed in een moskee die ongeveer naast het hotel gebouwd is. En dit terwijl we pas rond een uur of acht op hoeven te staan. Na het ontbijt gaan we nog even internetten om het nieuws over orkaan Katrina in Amerika te volgen. Het nieuws volgen is toch best lastig in een land als Tanzania, wanneer je alsmaar op doorreis bent. Amerika is niet alleen ver weg, maar gevoelsmatig ligt het ook veel verder weg hier in Afrika, dan wanneer je in Nederland zit. Rond 10.00 uur vertrekken we en heeft het Afrikaanse land weer onze volledige aandacht. Na een uurtje rijden komen we bij onze volgende kampeerplaats aan, aan de voet van de Kilimanjaro. We worden meteen hartelijk welkom geheten door een aantal koffieboeren, die werkzaam zijn in de regio.   De koffieboeren aan de voet van de Kilimanjaro. Nadat de tenten zijn opgezet en de lunch is genuttigd, vertrekken we voor een wandeling naar een koffieplantage. Hier krijgen we het hele proces van koffienboon tot heerlijk kopje koffie te zien, beter nog, we worden allemaal betrokken in het hele proces: eerst gaan we met z'n allen de koffiebonen plukken (alleen de rooie en let op, de stengeltjes moeten aan de plant blijven zitten!), daarna worden de bonen 'geschild', geweld, gestampt, gedroogd, geroosterd en weer gestampt. De sterke koffiegeur komt ons meteen tegemoet, heerlijk! Nadat we de boer hebben bedankt voor zijn gastvrijheid, gaan we verder met onze wandeling. Ons eindpunt is een waterval midden in de jungle. Onderweg zien we nog een aantal colobus monkeys en worden een aantal mensen aangevallen door rode mieren. Verder helaas geen wildlife, maar wel een ontzettend mooie natuur. Rond een uur of vijf zijn we terug op de campground. Er is volop gelegenheid om te kletsen met de locals en een enkeling probeert ons zelfs zover te krijgen dat we naar Tanzania verhuizen om koffieboer te worden... toch maar niet...
Maandag 5 september - dag 18Om 7.00 uur staan we op, om 7.30 uur ontbijt en om 8.30 uur klaar voor vertrek. Het schema zit er goed in en de tenten worden in no time afgebroken. We lopen met z'n allen richting de lokale markt. Na een half uurtje lopen komen we op de marktplaats aan. De mensen beginnen net met het klaarzetten van hun handelswaar. Een uurtje later ziet het hele terrein zwart van de mensen. Er wordt voornamelijk groente, fruit en kruiden verkocht. Ook de slagers zijn goed vertegenwoordigd. Midden op de markt staan ze daar hun karbonaatjes te kappen. De truck is inmiddels ook in het dorp aangekomen en we stappen in om onze reis verder te vervolgen. Op naar het Usambara gebergte, zo'n 3,5 uur rijden. Rond 13.30 uur komen we aan bij onze volgende campground en wederom hebben we een klapband! De 4e al deze reis! We hebben eindelijk een zwembad bij onze campground. Dus nadat de tentjes zijn opgezet, ligt menigeen daarna in het verkoelende water. We genieten van een relaxte middag die eigenlijk alleen maar bestaat uit zwemmen, zonnen en een beetje lezen. Na het avondeten zitten we nog een tijd in het openlucht barretje (de een wat langer dan de ander) waarna het alweer tijd is om de tent op te zoeken.   Handig, deze manier van spullen dragen.
Dinsdag 6 september - dag 19 We worden 's ochtends ruw gestoord in onze slaap door de andere groep die ook op onze campground kampeerde. Ze vonden het blijkbaar niet nodig om 's ochtends rond een uur of vijf een beetje stil te doen. Erg jammer. Om 7.30 uur vertrekken de die-hards van onze groep voor een wandeling die een uurtje of vijf zal gaan duren.Ze bedwingen de bergen in het Usambara gebergte. Wij besluiten om van deze bergen te genieten vanuit de truck... Dit betekent ook dat we uit kunnen slapen tot 7.45 uur, heerlijk die luxe! Henry voorziet ons van pannenkoeken, aangezien er niet meer voldoende brood is. Errug lekker! Rond 9.45 uur is alles opgeruimd en kunnen we vertrekken. We volgen mooie slingerwegen door de bergen. Het is hier ontzettend groen en idyllisch. We checken in in onze lodge Karibu Lawns in Lushoto voor onze laatste overnachting op het vaste land van Tanzania. Nadat we zijn ingechecked gaan we met jeeps naar het uitzichtpunt waar de wandelaars intussen al een tijd zitten te genieten in het zonnetje. Vanaf het uitkijkpunt lopen we met z'n allen naar een Duitse kaasboerderij, waar er in een van de stallen een lunch voor ons wordt uitgeserveerd. Het smaakt allemaal even heerlijk; het zelfgemaakte brood, de geitekaas etc. Na de lunch lopen we verder terug naar onze lodges. We hebben de namiddag om wat te relaxen en 's avonds kunn  en we voor de laatste maal genieten van Henry's kookkunsten. Morgen brengen Wamai en Henry ons nog naar de ferry en nemen ze afscheid van ons. Vandaar dat we met z'n allen geld hebben ingezameld voor deze twee mannen. 's Avonds in de bar houdt Hoyte een geweldige speech en ook Henry en Wamai kunnen er wat van.Een ontzettend leuke avond hebben we gehad en erg jammer dat we morgen al afscheid moeten nemen van Henry en Wamai. Als we 's avons teruglopen naar onze lodge, komen we nog oog in oog te staan met een geweldig mooie uil. Hij blijft tijden voor ons op een paaltje zitten. Niet een dier waar je in eerste instantie aan denkt als je in Afrika bent, maar wel ontzettend mooi om tegen te komen.  Geheel boven: uitzichtpunt in het Usambara gebergte. Daaronder Henry en Wamai voor de truck.
Woensdag 7 september - dag 20Vandaag staat er een lange reisdag op het programma. We ruilen het vaste land van Tanzania in voor Zanzibar. De wekker loopt om 5.15 uur af! Om 6.00 uur hebben we het laatste ontbijt bij de truck. Nadat alles opgeruimd en ingeladen is, vertrekken we rond een uur of zeven. Het vooruitzicht is 7 uur rijden en daarna nog een overtocht van 1,5 uur naar Zanzibar. Rond 13.30 uur komen we aan in Dar es Salaam, vanwaar de overtocht zal plaatsvinden. Na ruim een half uur te hebben gewacht heeft Heidi de tickets geregeld en kunnen we aan boord. De snelle boot is overvol en met wat moeite kan iedereen een zitplaats vinden. De anderhalf uur durende overtocht begint enigszins hobbelig. Gelukkig valt het op open zee redelijk mee. Om 16.15 uur meren we aan op Zanzibar. Na de paspoortcontrole worden we met busjes naar ons hotel midden in Stonetown gebracht. Het laatste stuk moeten we met de bagage lopen, aangezien de straatjes van Stonetown bekend staan om hun smalle formaat. Het hotel is een heel oud hotel met Arabische uitstraling. Wij hebben een kamer op de vierde verdieping. Helaas is er geen lift in het hotel, maar zijn de verdiepingen zeker wel een meter of 6 hoog. Veel traplopen dus... We hebben een prachtig uitzicht over de oude stad, een redelijk bed en een warme douche, wat wil je nog meer?! We maken dankbaar gebruik van de heerlijke douche. Na zo'n lange reisdag doet dat een mens goed! 's Avonds gaan we eten bij Sweet 'n Easy, een leuk restaurant met een goede kaart (hoewel de mixed grill voor twee personen wel erg minimaal was). We zijn blij dat Heidi erbij is om ons de weg ook weer terug te wijzen, want Stonetown is echt een doolhof! Al die smalle straatjes en steegjes worden 's avonds door zwerfkatten bevolkt, terwijl het overdag een enorme drukte geeft door de kooplui. Een zeer levendige stad!
Donderdag 8 september - dag 21Onze heerlijke nachtrust duurt maar tot 4.45 uur. Vanaf dan begint de een na de andere moskee met het ochtendgebed. Hierna vallen we nog even in slaap, maar niet voor lang. Na het -zeer eenvoudige- ontbijt arriveert onze gids/chauffeur voor de tocht naar het strand ten noorden van Zanzibar. Om 9.30 uur vertrekken we met een groep van 14 personen. De rit duurt uiteindelijk nog 1,5 uur en vooral het laatste deel is erg hobbelig. Wanneer we uiteindelijk bij het strand arriveren valt het in eerste instatie een beetje tegen. Het weer is niet bepaald geweldig. Redelijk bewolkt met af en toe een spat regen. Het is ook nog eens eb. Hierdoor is goed te zien dat op een aantal plaatsen het strand bezaaid ligt met zeewier. Niet bepaald de exotische uitstraling die we verwacht hadden. Gelukkig klaart het weer na een paar uur op en de rest van de dag is het stralend blauw.     Dagje strand... Na een lange wandeling langs het stand is het tijd voor een verfrissende duik. Inmiddels is het heerlijk warm en vermaakt iedereen zich uitstekend. Aan het einde van middag gaan we met een deel van de groep een hapje eten en niet lang daarna is het tijd om weer terug te gaan. De chauffeurs willen niet in het donker terugrijden vanwege de slechte weg. Nét voordat de zon ondergaat vertrekken we. De terugreis is net zo erg als de heenreis, alleen is iedereen in opperbeste stemming vanwege deze fantastische dag. Wanneer we terugkomen is iedereen bekaf! Wij gaan nog even de stad in. Aan de boulevard genieten we van diverse lvissoorten, die op traditionele manier klaargemaakt zijn. Daarna nog een paar souvenirs kopen en langzamerhand wordt het weer tijd om ons hotel te zoeken in het doolhof.
Vrijdag 9 september - dag 22De wekker loopt af om 5.15 uur (!!!) want vandaag gaan we snorkelen met dolfijnen en om deze dieren te zien moeten we vroeg op. Rond 5.30 uur eten we wat (geen ontbijt te noemen) en rond 6.00 uur staat 'ons busje' klaar om ons naar de zuidkust van het eiland te brengen. Na een comfortabele rit arriveren we op de plek waar het gaat gebeuren. Iedereen wordt voorzien van en snorkeluitrusting waarna we naar de boten lopen. Na een half uurtje varen zien we de eerste dolfijnen.   Snorkelen met dolfijnen en op weg naar huis nog op zoek naar de zeldzame Red Colobus Monkey. We zoeken telkens naar een goede plek om ze te zien, maar dit valt nog niet mee omdat ze niet echt op één plek blijven. Uiteindelijk is Angelique de enige die succes heeft en zwemt dan ook daadwerkelijk met twee dolfijnen. Na deze trip gaan we nog een uurtje snorkelen. Het koraal is hier bij lange na niet zo mooi als in andere landen waar we gesnorkeld en gedoken hebben, maar het blijft een leuke bezigheid. Rond 11.30 uur gaan we weer aan wal voor de lunch. Daarna is er nog even gelegenheid om wat te relaxen. Om 14.30 uur vertrekken we richting Stonetown. Onderweg stoppen we nog even bij een bos waar we de zeldzame Red Colobus Monkey leeft. Er zitten er tientallen van deze apen en ze komen heel dicht bij. Daarna lopen we verder door een mangrovebos. Kortom, een dag vol afwisseling. 's Avonds hebben we een gezamelijk afscheidsdiner bij een gezellig restaurant. Een klein groepje gaat na het eten nog 'op stap' maar wij houden het voor gezien. Het was een uitputtende zware dag vol prachtige momenten!
Zaterdag 10 september - dag 23De laatste dag alweer! Vandaag hebben we nog tot ongeveer 14.30 uur de tijd om Stone Town te verkennen. 's Ochtends bij het ontbijt is het eerste wat ons gevraagd wordt of we ook zijn. Het blijkt dat een aantal peronen van de groep 's nachts een voedselvergiftiging heeft opgelopen. Zij moeten naar het ziekenhuis voor nader onderzoek. De rest van de groep gaat deze dag op stap in Stone Town.   De prachtige bewerkte deuren en eindeloze smalle straatjes in Stone Town waar je heerlijk kunt verdwalen. Lekker zwerven door de honderden smalle straatjes. Er is ontzettend veel te beleven in dit deel van de stad. We bezoeken 's middags nog het 'House of Wonders' en we genieten nog van een uitgebreide lunch bij Sweet 'n Easy en daarna is het tijd om terug te gaan naar het hotel. Daar aangekomen nemen we een laatste douche en dan is het tijd om naar de busjes te gaan. Jeroen is zo verzwakt dat hij in het ziekenhuis aan het infuus ligt. Hij moet nog een aantal dagen op Zanzibar blijven, voordat hij naar huis mag. Op weg naar het vliegveld rijden we nog even langs het ziekenhuis om zijn spullen af te geven. Gelukkig is Heidi er nog om een oogje in het zeil houden. Het is ontzetten sneu om hem alleen te moeten achterlaten. We hebben de afgelopen weken als een hechte groep met elkaar opgetrokken en dit is een zware tegenvaller. De overige zieke personen mogen wel naar huis. We rijden naar het vliegveld waar we inchecken. Dit gaat heel erg langzaam, maar na een uur te zitten wachten kunnen we dan eindelijk instappen. Dat was het dan.... drie-en-halve week vol avontuur! In één woord: onvergetelijk! Iedereen hartstikke bedankt voor deze geweldige vakantie! Marcel en Janke
|
||||||||||||||||||||||||||||
